1. رنگهای اسیدی
رنگ های اسیدی نوعی رنگ محلول در آب با گروه های اسیدی ساختاری هستند که در محیط های اسیدی رنگ می شوند. بیشتر رنگ های اسیدی حاوی سولفونات سدیم هستند که در آب محلول است و رنگ های روشن با طیف رنگی کامل تولید می کند. رنگ های اسیدی دارای طیف رنگی کامل و رنگ های روشن هستند و پایداری نور و ثبات پردازش مرطوب آن ها بسته به نوع رنگ بسیار متفاوت است. در مقایسه با رنگهای مستقیم، رنگهای اسیدی ساختار سادهای دارند و فاقد پیوندهای دوگانه مزدوج طولانی و ساختار هموجهی هستند. بنابراین نسبت مستقیمی به الیاف سلولزی ندارند و نمی توان از آنها برای رنگرزی الیاف سلولزی استفاده کرد. انواع مختلف رنگ های اسیدی به دلیل ساختار مولکولی متفاوت، خواص رنگرزی متفاوتی دارند و روش های رنگرزی مورد استفاده نیز متفاوت است.
کاربرد: عمدتاً برای رنگرزی پشم، ابریشم و نایلون و همچنین چرم، کاغذ، جوهر و غیره استفاده می شود. معمولاً هیچ نیروی رنگی بر روی الیاف سلولزی اعمال نمی شود.
2. رنگهای اساسی
رنگ های پایه را رنگ های مبتنی بر نمک نیز می نامند. رنگ هایی که رنگ های کاتیونی تولید می کنند می توانند در محلول های آبی تفکیک شوند و به عنوان رنگ های کاتیونی طبقه بندی می شوند. با رنگ روشن، فلورسانس قوی (عمدتاً رز، زرد، نارنجی و غیره)، قدرت رنگ دهی قوی، مقدار کمی رنگ و رنگ غنی مشخص می شود. ماندگاری رنگ و نور ضعیفی دارد اما به الیاف اکریلیک (الیاف پلی ین) چسبندگی خوبی دارد. رنگهای اساسی الیاف سلولزی را رنگ نمی کنند
استفاده: به دلیل ثبات رنگ و ثبات رنگ ضعیف الیاف رنگرزی شده با رنگ های قلیایی، به ندرت برای رنگرزی پارچه ها استفاده می شود. این عمدتا در رنگ آمیزی و ساخت لوازم التحریر و کاغذ استفاده می شود.

